Feed on
Posts
Comments

De Giro is gestart! Drie dagen koersen in Denemarken hebben we erop zitten, tijd om de eerste balans op te maken.

De proloog werd toch wel een beetje verrassend gewonnen door Taylor Phinney, maar de grote winnaar mijn inziens van de proloog was Joaquin Rodriguez. De Spanjaard eindigde nog nooit zo goed in een proloog in een grote ronde, hij moet nu in het klassement slechts 14 seconden toegeven op de eerste favoriet Ryder Hesjedal. Ook Ivan Basso maakte een goede indruk na zijn magere resultaten tot dusver dit seizoen. Grote verliezers in de proloog waren Cunego en Scarponi. De Lampre-coureur eindigden beide op ruim een minuut van winnaar Taylor Phinney. Wat opviel was dat alle Lampre-coureurs met een open achterwiel starten en bijna alle andere coureurs met een dicht achterwiel, wat was hiervan de rede?

Zoals gewoonlijk volgde er op de proloog een vlakke etappe. Het was de eerste afspraak voor de sprinters waarin Mark Cavendish toonde dat hij nog steeds een van de snelste, zo niet de snelste van het peloton is. Natuurlijk gingen er weer een aantal coureurs onderuit omdat er veel te veel coureurs denken een kans te maken is de eerste ritten, maar tevens vind ik hier de organisatie ook schuldig aan. Niet vanwege het aantal ploegen dat mag vertrekken maar vanwege het feit dat de organisatie in de laatste kilometer nog even een scherpe bocht legt. Dat is toch vragen om moeilijkheden…

De derde rit werd opgedragen aan de overleden Wouter Weylandt, de Belg die vorig jaar overleed tijdens de Giro. Matthew Goss won de rit na een machtige sprint maar daar heeft niemand het meer over. Roberto Ferrari en Mark Cavendish waren de hoofdrolspelers tijdens de derde rit. Cavendish, die zich te ver naar achteren had laten drukken, moet dus de sprint eerder aangaan en maakt daarbij veel snelheid. Ferrari die goed geplaatst zit, ziet dat er geen ruimte is naast Haedo en wil dus aan de andere langs Farrar heen maar kijkt niet op of om tijdens de sprint, zoals naar mijn mening een echte sprinter betuigd. Hierdoor komen Cavendish en Ferrari in botsing met een massale valpartij ten gevolge. Cavendish roept meteen dat Ferrari schuldig is, maar is dit wel zo?

Mijn mening is dat beide schuldig zijn en waarom zal ik uitleggen. Ferrari mag natuurlijk nooit zo’n manoeuvre maken in de laatste honderden meters van een rit maar waarom gaat Cavendish richting het wiel van Haedo terwijl recht voor hem de ruimte ligt en hij veel meer snelheid heeft? Mocht Cavendish namelijk langs de andere kant gaan sprinten dan was Ferrari met zijn rare manoeuvre weggekomen. Ik vind namelijk dat Cavendish had kunnen zien dat alle andere sprinters er aan zijn kant voorbij moesten komen en hij dus langs de andere kant had kunnen gaan sprinten, dan had hij ook kunnen laten zien dat hij echt de sterkste en snelste is. Dit neemt niet weg dat Ferrari terecht is gediskwalificeerd en een boete heeft ontvangen.

Op de onderstaande video vanaf 1:33 is de valpartij te zien.

Dan nog even terug naar de favorieten voor de eindzege. Wie staan er momenteel er het beste voor? Kreuziger en Basso hebben een sterke proloog gereden en zullen waarschijnlijk ook een goede ploegentijdrit neerzetten met hun ploeg. Ik ben benieuwd of Katusha een sterke ploegentijdrit kan neerzetten zodat de goede proloog van Rodriguez een vervolg krijgt. Pozzovivo en Rujano zullen de achterstand in de ploegentijdrit moeten beperken om nog een rol van betekenis te kunnen spelen. Terwijl Frank Schleck en Cunego en Scarponi een sterke ploegentijdrit nodig hebben om niet meteen tegen een grote achterstand aan te moeten kijken.

Algemeen klassement na etappe 3.

1. Taylor Phinney
2. Geraint Thomas @0:09
3. Alex Rasmussen @0:13
20. Ryder Hesjedal @0:29
31. Roman Kreuziger @0:36
37. Ivan Basso @0:39
45. Joaquin Rodriguez @0:43
84. Domenico Pozzovivo @0:55
98. Frank Schleck @0:59
112. Damiano Cunego @1:03
120. Michele Scarponi @1:06
127. Jose Rujano @1:07

 

Tags:

Matthew Harley Goss won vandaag de 2e rit in de Giro d’Italia. Het was zijn tweede ritzeges in de Giro, na zijn zege in de Giro van 2010. Hij is daardoor de derde Australiër die meerdere ritten wint in de Giro d’Italia na Robbie McEwen (13) en Phil Anderson (2).

  • Het was tevens voor Matthew Harley Goss zijn eerste zege dit seizoen.

Tags:

Mark Cavendish won vandaag de eerste rit in de Giro d’Italia. Hij is de eerste wereldkampioen sinds Cadel Evans in 2010 die een rit wint in de Giro.

  • Maneiland heeft nu 8 ritoverwinning in de Giro, de helft van het gehele Verenigd Koninkrijk: 16. Ierland (4), Schotland (2) en Groot-Brittannie (2) wonnen de andere acht ritten.
  • Mark Cavendish heeft nu 31 keer een rit gewonnen in een grote ronde, hiermee komt hij op gelijke hoogte met Fausto Coppi.

Meeste ritzeges in de 3 grote ronden

64 - Eddy Merckx (BEL, 24-34-6)
57 - Mario Cipollini (ITA, 42-12-3)
48 - Alessandro Petacchi (ITA, 22-6-20)
43 - Alfredo Binda (ITA, 41-2-0)
41 - Bernard Hinault (FRA, 6-28-7)
39 - Learco Guerra (ITA, 31-8-0)
37 - Rik Van Looy (BEL, 12-7-18)
35 - Freddy Maertens (BEL, 7-15-13)
31 - Fausto Coppi (ITA, 22-9-0)
31 - Mark Cavendish (IOM, 8-20-3)

Tags:

Taylor Phinney won vandaag de proloog in de Giro d’Italia. Hij is daardoor de derde Amerikaan die de roze leiderstrui omgehangen kreeg na Andy Hampsten in 1988 en Christian Vandevelde in 2008.

  • Phinney is de achtste Amerikaan met een ritzege in de Giro d’Italia.
  • Phinney is met 21 jaar en 313 dagen de jongste ritwinnaar in de Giro d’Italia sinds Filippo Casagrande in 1995.
  • Tevens is hij de jongste rozetruidrager sinds Laurent Fignon in 1982.
  • Het is de tweede ritzege voor Team BMC in de Giro na de ritzege van Cadel Evans in 2010.

Amerikaanse ritzeges in de Giro d’Italia

# Coureur
3 Andy Hampsten
2 Tyler Farrar
1 Tyler Hamilton
1 Ron Kiefel
1 Greg Lemond
1 Taylor Phinney
1 Fred Rodriguez
1 David Zabriskie

 

Tags:

Zondag start de 95e editie van de Giro d’Italia. Hieronder een analyse van de deelnemerslijst.

Michele Scarponi is de uittredend kampioen nadat hij gisteren pas gehuldigd werd als eindwinnaar. Hij werd vorig jaar tweede achter Alberto Contador, maar deze raakte al zijn resultaten van na zijn positieve dopingplas in de Tour de France kwijt. Scarponi heeft zichzelf dit seizoen nog niet veel laten zien. Zijn meest aansprekende resultaat was een achtste plaats in Luik-Bastenaken-Luik. Scarponi wordt bijgestaand door een andere ex Girowinnaar, Damiano Cunego. De Kleine Prins, die in 2004 de Giro won, heeft aangegeven niet meer voor de eindwinst in een grote ronde te gaan. Echter oogde hij sterk en fris in de Giro del Trentino dit jaar en kan hij veel bonificatiesecondes pakken door zijn sterke eindsprint bergop. De vraag bij Cunego is, is hij niet te vroeg in vorm want de beslissende etappe in deze Giro zitten pas in de derde week.

De grootste uitdager van Michele Scarponi is tweevoudig Girowinnaar Ivan Basso. De Liquigas coureur was lange tijd onzeker voor de Giro omdat hij totaal uit vorm leek. Hij heeft toch besloten om mee te doen na zijn tests in de Ronde van Romandië, waar hij als 33e eindigde in een bergrit en 53e werd in de klimtijdrit. Ivan Basso kan wel rekenen op de steun van twee meesterknechten in de vorm van Eros Capecchi en Sylwester Szmyd. Beide zouden ook de meubelen voor Liquigas kunnen redden indien Ivan Basso toch niet in vorm blijkt te zijn.

Dan heeft Astana ook nog een grote kanshebber voor het podium in Milaan, Roman Kreuziger. Kreuziger is lange tijd een van de grootste rondetalenten geweest en zou nu toch wel eens mogen gaan oogsten. Vorig jaar eindigde hij als zesde en nam hij de trui voor de beste jongere mee naar huis. Dit jaar heeft de Tsjech ook al aansprekende resultaten geboekt met een 3e plaats in de Tirreno, 6e in Trentino en 6e in Romandie. Kreuziger is normaal gesproken beter in de tijdritten dan Scarponi, Basso en Schleck maar wil zichzelf nog wel eens overschatten op langere beklimmingen. Misschien dat de steun van Paolo Tiralongo de Tsjech tot grootste daden doet gaan.

De laatste genoemde favoriet is voor mij een groot vraagteken. Frank Schleck werd op het laatste moment aan de selectie van Radioshack toegevoegd voor deze Giro. Dit deed me een beetje denken aan Contador in 2008 die uiteindelijk won. Schleck overtuigde dit jaar nog niet; hij werd 12e in de Amstel, 20e op de Muur van Hoei en kwam als 23e aan in Luik. Dat Schleck zijn mannetje kan staan in grote ronden heeft hij laten zien in de Tour, waar hij vorig jaar als derde eindigde, en de Vuelta maar in de Giro is er weinig vergelijkingsmateriaal, alleen een 42e plaats in 2005.

Daarnaast zijn er nog een aantal echte klimmers die ook een gooi zouden kunnen doen naar een hoge positie in het algemeen klassement. Joaquin Rodriguez is aan een sterk seizoen bezig, getuige zijn indrukwekkende zege in de Waalse Pijl, en richt zich dit jaar net zoals vorig jaar weer op de Giro en de Vuelta. De Spanjaard heeft het vermogen om veel bonificatieseconden te pakken maar verliest ontzettend veel tijd in tijdritten. Hetzelfde geldt voor Jose Rujano. De Venezolaanse klimmer, die onder Gianni Savio zijn draai weer heeft gevonden, is ook dit jaar weer de uitgesproken kopman bij Andoni. Hij krijgt de pocketklimmers Emmanuele Sella en Jose Rodolfo Serpa met zich mee.

Ook Domenico Pozzovivo is zo’n pocketklimmer. De Italiaan die onnavolgbaar was in de Ronde van Trentino zal de eerste dagen moeten zien te overleven om voor een goed klassement in aanmerking te komen. De afgelopen jaren was hij vaak na enkele ritten al op minuten gereden, ook dit jaar zal hij waarschijnlijk veel tijd verliezen in de ploegentijdrit. Hetzelfde geldt voor de twee klimmers van Ag2R Hubert Dupont en John Gadret. Beide reden vorig seizoen een sterke Giro. Daarnaast ben ik zelf heel benieuwd naar de prestaties van de nieuwe generatie klimmers en dan met name de prestaties van Sergio Luis Henao, die bij Sky alleen Rigoberto Uran misschien voor zich moet dulden. Ook het nieuwe Italiaanse talent Giovanni Battaglin zou in deze Giro wel eens kunnen verrassen.

De sprinters zijn natuurlijk ook weer goed vertegenwoordigd: Rabobank gaat proberen met Theo Bos een ritzege te pakken al zal dit gemakkelijk worden gezien de concurrentie. Team Sky komt namelijk met wereldkampioen Mark Cavendish naar het Deense Henning terwijl GreenEdge, dat de naam wijzigde in Orica-GreenEdge, met Matthew Goss aan de start verschijnt. Outsiders voor een etappezege in de sprint zijn Tyler Farrar bij Garmin, Daniele Bennati bij Radioshack en Juan Jose Haedo bij SaxoBank. Daarnaast zouden de nieuwe Italiaanse sprinters Andrea Guardini bij Farnese-Vini en Roberto Ferrari bij Andoni ook voor een verrassing kunnen gaan zorgen.

Tags:

Hieronder de officiële deelnemerslijst onder voorbehoud van last-minute wijzigingen.

Tags:

Zaterdag start de 95e editie van de Giro d’Italia. Hieronder de belangrijkste feiten en cijfers over deze Italiaanse etappewedstrijd.

  • Drie coureurs waren vijf maal de sterkste in de Giro d’Italia: Alfredo Binda, Fausto Coppi en Eddy Merckx.
  • Slechts vier coureurs stonden de gehele Giro aan de leiding in het algemeen klassement: Costante Girardengo (1919), Alfredo Binda (1927), Eddy Merckx (1973) en Gianni Bugno (1990).
  • Slechts één coureur verloor in de laatste etappe de roze trui. Laurent Fignon moest in 1984 in de afsluitende tijdrit zijn leiderstrui afstaan aan Francesco Moser.
  • De meeste podiumplaatsen in het eindklassement van de Giro staan op naam van Felice Gimondi: 9 keer. Gino Bartali, Fausto Coppi en Gilberto Simoni stonden zeven keer op het podium.
  • De meeste leiderstruien zijn in handen van Eddy Merckx: 77. Alfredo Binda volgt met 60 keer roze.
  • De jongste Giro winnaar is Fausto Coppi. De Campionissimo was in 1940 20 jaar en 268 dagen toen hij zijn eerste Giro won.
  • De oudste Giro winnaar is Fiorenzo Magni. De Italiaan was in 1955 34 jaar en 180 dagen toen hij de Giro won. Mocht Ivan Basso deze Giro winnen dat is hij op de slotdag 34 jaar en 183 dagen.
  • Wladimiro Panizza stond het vaakst aan de start van een Giro d’Italia: 18 keer. Hij reed ook de meeste Giro’s uit: 16.
  • De snelste editie van de Giro d’Italia vond plaats in 2001 en werd met een gemiddelde van 40,170 km/h gewonnen door Gilberto Simoni.
  • De meeste etappezeges in de Giro d’Italia werden behaald door Mario Cipollini. De Leeuwenkoning mocht tussen 1989 en 2003 42 keer zijn handen in de lucht steken. Alfredo Binda volgt met 41 ritzeges tussen 1925 en 1933.
  • De laatste coureur die een rit won in de roze trui is Denis Menchov in 2009.
  • De jongste ritwinnaar in de Giro is Olimpio Bizzi in 1936. Hij was toen 19 jaar en 299 dagen.
  • In de afgelopen 10 jaar is Diego Ulissi de jongste ritwinnaar. Hij was vorig jaar 21 jaar en 314 dagen toen hij de 17e rit op zijn naam schreef.
  • De oudste ritwinnaar in de Giro is Giovanni Rossignoli in 1920. Hij was toen 37 jaar en 186 dagen.
  • De laatste Nederlander die een rit won in de Giro was Pieter Weening vorig jaar. Hij is tevens ook de laatste Nederlander in de roze trui.
  • De snelste rit in lijn in de Giro is de 3e rit in 1966. Severino Andreoli won toen de 120 kilometer lange rit tussen Diano Marina en Genoa met een gemiddelde van 48,830 km/h.
  • De snelste individuele tijdrit in de Giro staat op naam van Alex Zulle. De Zwitser won in 1998 de vijftiende rit te Triest over 40 kilometer met een gemiddelde van 53,771 km/h.
  • De snelste proloog in de Giro is van Rik Verbrugghe in 2001. De Belg won toen in Pescara de 7,6 kilometer lange proloog met een gemiddelde van 58,966 km/h.
  • De snelste ploegentijdrit in de Giro staat op naam van Team CSC in 2006. De Deense formatie won de 35 kilometer lange 5e rit met een gemiddelde van 56,859 km/h.
  • Francesco Moser en Giuseppe Saronni wonnen het vaakst de puntentrui: 4 keer.
  • Het bergklassement werd 7 keer gewonnen door Gino Bartali.

Tags:

Weer 2 nieuwe boeken: William Fotheringham - Put me back on my bike & Herman Chevrolet - 8 sec.

Tags: , ,

Vandaag start de 66e editie van de Ronde van Romandie. Hieronder de belangrijkste feiten en cijfers over de Zwitserse World Tour-wedstrijd.

  • Stephen Roche was driemaal de sterkste in deze etappewedstrijd. De Ier won in 1983, 1984 en 1987.
  • Cadel Evans kan op gelijke hoogte komen door deze week zijn derde zege te behalen. De Australiër won al in 2006 en 2011.
  • Vijf keer won een Nederlander de Tour de Romandie: Wout Wagtmans (1952), Joop Zoetemelk (1974), Johan van der Velde (1978), Gerard Veldscholten (1988) en Thomas Dekker (2007).
  • In 2010 won Alejandro Valverde maar deze overwinning werd hem later ontnomen waardoor de eindzege naar Simon Spilak ging.
  • De meeste podiumplaatsen zijn in handen van Hugo Koblet: 6 keer. Ferdi Kubler en Tommy Prim stonden ieder 4 maal op het podium.
  • Robbie McEwen is met 3 ritzeges koploper qua ritzeges door actieve coureurs.

Tags:

Zondag wordt Luik – Bastenaken – Luik verreden. Alweer bijna dertig jaar geleden won er een jonge Nederlander in Franse dienst. Het jaar daarvoor moest Steven Rooks nog vertrekken bij de Raleigh-ploeg van Peter Post.

Laten we ons even voorstellen dat Wout Poels of Rob Ruijgh komende zondag in Ans als eerste over de finish rijdt. Met twee armen hoog in de lucht. Beide renners zijn getalenteerd en ook nog eens gezegend met een stel klimmersbenen. Maar het zou een even daverende verrassing zijn als op 17 april 1983, toen de 22-jarige Steven Rooks zomaar Luik – Bastenaken – Luik won. 

Een paar dagen eerder, na afloop van de Waalse Pijl, zat Rooks nog in zak en as. Na een matige koers en drie lekke banden. En als renner met een tijdelijk contact. De bij leven legendarische Briek Schotte was destijds zijn (assistent) ploegleider bij Sem – France Loire, de ploeg van de excentrieke Franse burggraaf Jean de Gribaldy. 

“Hij zag het die avond niet meer zitten”, vertelde Briek Schotte indertijd in Made in Belgium – Het wielerseizoen 1983 van A tot Z. “Ik heb toen De Gribaldy gebeld en die beloofde dat de zaak in orde zou komen.” 

Privésponsor 

Het blijft een bijzonder verhaal. Toen Steven Rooks eind 1982 zonder profcontract zat, dacht hij even met wielrennen te moeten stoppen. Hij fietste, tenniste en schaatste zich zo’n beetje door de winter, om vervolgens met hulp van een privésponsor te worden opgevist door de Franse ploeg van De Gribaldy. 

Een vast contract bij Sem moest Rooks nog wel met de benen verdienen. Het jaar daarvoor had hij bij de Raleigh-ploeg van Peter Post moeten vertrekken. In de ogen van Post was de jonge Noord-Hollander te eigenzinnig. Een akkefietje in de Ronde van Zwitserland – Rooks weigerde daar een wiel af te staan aan de ervaren Gerrie Knetemann – gaf de doorslag. 

Bij Sem moest Rooks het op trainingkamp in Zuid-Frankrijk doen met wat zakgeld en een boekje dat luisterde naar de titel ‘Hoe spreek ik Frans’. En met een fiets die een paar maten te klein was. Maar in het vroege voorjaar van 1983 verschenen er plotseling voortdurend positieve berichten over hem in de kranten. 

21 februari 1983: “Rooks verbaast aan Côte d’Azur” (Het Nieuwsblad van het Noorden - na winst in de derde etappe van de Ronde van de Middelandse Zee, met aankomst op de lastige Mont Faron bij Toulon) 

17 maart 1983: “Opzienbarend optreden van Steven Rooks in Parijs – Nice” (Leeuwarder Courant - na een derde plaats in het eindklassement van deze Franse rittenkoers, achter zijn ploeggenoten Sean Kelly en Jean-Marie Grezet) 

Bernard Hinault

Op 12 april 1983 meldde de Leeuwarder Courant dan ook dat Rooks bij Sem een vaste verbintenis kreeg voor de rest van het seizoen. Dat was twee dagen vóór de Waalse Pijl, zodat niet precies duidelijk is of het verhaal van Briek Schotte wel helemáál klopt. 

Topfavoriet voor ‘LBL’ was dat jaar Bernard Hinault, winnaar van de Waalse Pijl, en op dat moment al goed voor vier Tourzeges. De meeste tegenstand viel te verwachten van renners als Giuseppe Saronni, Hennie Kuiper, Phil Anderson, Fons de Wolf en misschien van een jonge Adri van der Poel. De Ierse Rising Star Sean Kelly (ook Sem) ontbrak wegens een gebroken sleutelbeen. 

Niemand dacht aan Steven Rooks. Maar het was de Noord-Hollander, in het oranje-wit-groen van Sem, die een aantal medevluchters loste op de Côte des Forges. Ineens reed daar de jonge Nederlander alleen voorop. Rooks besloot om de laatste 15 kilometer dan maar solo door te gaan op weg naar Luik, nog even achtervolgd door zijn bijna naamgenoot Stephen Roche. 

Hij reed over dezelfde wegen waar ooit Rik van Looy, Jacques Anquetil, Roger de Vlaeminck, Bernard Hinault en Eddy Merckx (een keer of vijf) op weg waren geweest naar de zege. 

Ereplaatsen

Met een beperkte voorsprong op Giuseppe Saronni en de overige verslagenen (Hinault werd pas 32e) ging Rooks onwennig zegevierend over de finish. Hij had zojuist Luik – Bastenaken – Luik gewonnen, als eerste Nederlander na Ab Geldermans in 1960. * 

Door de jaren heen – Rooks zou nog twee keer zonder veel succes terugkeren bij Post – reed hij bijna altijd goed in de Ardennen. In de periode 1984-1993 was hij goed voor talloze ereplaatsen; tweede, derde, twee keer vierde, vijfde, zesde en nog eens twee keer tiende. 

In zijn ‘wonderjaar’ 1988 zat Rooks bij PDM gevangen in de ploegtactiek. De overwinning ging dat jaar naar zijn ploeggenoot Adri van de Poel. Na zijn verrassende zege in 1983 zou Steven Rooks zijn klassieker Luik – Bastenaken – Luik nooit meer weten te winnen. 

* Johan van der Velde werd in 1981 als winnaar gedeklasseerd wegens dopinggebruik. 

Bron: Sportgeschiedenis

Tags: , ,

« Newer Posts - Older Posts »